1. Lekarzy ubezpieczenia zdrowotnego obowiązuje posługiwanie się skierowaniami i drukami wg wzoru określonego przez. NFZ.
2. Lekarz specjalista informuje lekarza kierującego i lekarza sprawującego podstawową opiekę zdrowotną nad ubezpieczonym o wyniku konsultacji.
3. Lekarz obejmujący ubezpieczonego stałym leczeniem specjalistycznym zobowiązany jest do okresowego (co najmniej raz na 12 miesięcy) przekazywania informacji o przebiegu leczenia lekarzowi POZ, do którego zadeklarowany jest ubezpieczony,
4. Lekarz POZ kierując ubezpieczonego do lekarza specjalisty lub do szpitala zobowiązany jest do wykonania i dołączenia do skierowania wyników niezbędnych badań diagnostycznych zawartych w wykazie określonym w odrębnych przepisach (Rozporządzenie MZ z dnia 30 kwietna 2003 r.), zgodnie z rozpoznanym schorzeniem, aktualną wiedzą i praktyką medyczną w celu potwierdzenia wstępnego rozpoznania.
5. W przypadku kierowania ubezpieczonego z jednej poradni specjalistyczne] do drugiej, jako badania wstępne przekazywane są badania wykonane w ramach diagnostyki w poradni kierującej oraz badania diagnostyczne wykonane w innych placówkach stanowiące jedność diagnostyczną, a ukierunkowane zgodnie z podstawową przyczyną skierowania.
6. W stanach bezpośredniego zagrożenia życia lub porodu (art. 121 ustawy o powszechnym ubezpieczeniu w NFZ ), wszystkie wymagane badania wykonuje Świadczeniodawca do którego zgłosił się ubezpieczony.
7. W przypadku, gdy ubezpieczony objęty leczeniem specjalistycznym wymaga leczenia szpitalnego, lekarz specjalista zobowiązany jest do wykonania i dołączenia do skierowania wyników badań diagnostycznych, zgodnie z rozpoznanym schorzeniem. aktualną wiedzą i praktyką medyczną w celu potwierdzenia wstępnego rozpoznania. Koszty tych badań pokrywa kierujący lekarz specjalista.
8. W przypadku, gdy ubezpieczony objęty leczeniem specjalistycznym wymaga wykonywania badań kontrolnych, pozostających w związku ze sprawowanym leczeniem specjalistycznym, skierowanie na te badania wydaje oraz pokrywa ich koszty lekarz specjalista.
9. W przypadku zakwalifikowania pacjenta do przyjęcia na oddział szpitalny w tym także na leczenie operacyjne, wykonanie dalszych dodatkowych badań, wymaganych w określonym oddziale szpitalnym leży po stronie szpitala.
10. Pacjent po zakończeniu hospitalizacji lub po udzieleniu świadczeń zdrowotnych w Izbie Przyjęć powinien zostać zaopatrzony w stosowne skierowania do lekarzy specjalistów, recepty oraz wyniki wstępnych badań diagnostycznych wykonanych w toku udzielania świadczeń. Niedopuszczalne jest odsyłanie pacjenta jedynie w celu otrzymania skierowań lub recept do lekarza poz.
11. Zalecenia zawarte w karcie wypisowej ze szpitala, dotyczące koniecznych konsultacji specjalistycznych, są traktowane jak skierowanie do danego specjalisty. Nie ma konieczności uzyskiwania ponownego skierowania, potwierdzającego zalecenia z karty wypisowej.
12. Zalecenia zawarte w karcie wypisowej, dotyczące dalszego postępowania wobec pacjenta po wyjściu ze szpitala, powinny być przestrzegane przez lekarzy prowadzących ambulatoryjne leczenie, będące następstwem hospitalizacji.
13. W przypadku opieki nad pacjentem sprawowanej przez lekarzy specjalistów, do których nie są wymagane skierowania, tj. ginekolog i położnik, stomatolog, dermatolog i wenerolog, onkolog, psychiatra, okulista, lekarz prowadzący leczenie odwykowe dla osób uzależnionych od alkoholu, środków odurzających i substancji psychoaktywnych, lekarz prowadzący leczenie osób zakażonych wirusem HIV, lekarz prowadzący leczenie osób chorych na gruźlicę lekarz prowadzący leczenie inwalidów wojennych – lekarz specjalista prowadzący leczenie pacjenta zleca wszystkie badania niezbędne w trakcie procesu terapeutycznego.
14. Pielęgniarka opieki długoterminowej zobowiązana jest do informowania lekarza POZ i pielęgniarki środowiskowej/rodzinnej, do których zadeklarowany jest ubezpieczony o rozpoczęciu i zakończeniu udzielania przez mą świadczeń pielęgniarskiej opieki długoterminowej.
Źródło: Departament Świadczeń Zdrowotnych Centrala NFZ